Wat hebben we het toch goed in Nederland.
In vergelijking met de rest van de wereld zijn we echt stinkend rijk. De gemiddelde Nederlander woont in een warm goed geïsoleerd huis met supermarkt op fietsafstand, heeft toegang tot de beste gezondheidszorg ter wereld en beschikt daarnaast over internet, goede wegen, OV-netwerk en fietspaden.
We hebben een hoger inkomen dan onze Duitse en Franse buren en samen met relatief lage basisprijzen (supermarkt, OV, energie) beschikken we over een hoge koopkracht. De meeste Nederlanders kunnen er goed van leven en sparen maar toch heeft een groot deel van de bevolking weinig of helemaal geen spaarbuffer.
Volgens het CBS (2025) heeft 80% van de Nederlandse huishoudens ongeveer €24.000 op de spaarrekening staan. Dit bedrag is een gemiddelde want bij maar liefs 25% van de huishoudens is dit bedrag minder dan €1.000,- terwijl 10% van de huishoudens €100.000 of meer bezit. Niet gek dus dat een kwart van de bevolking niet echt het idee heeft dat ze een lux leven leiden.
Dat Het Marxistisch Verzet zich inzet voor een eerlijker verdeling zal je niet verrassen maar misschien wel dat de meeste van ons, ongeacht de grote van je persoonlijke geldboom aan een chronische luxe verslaving leiden.
Stel dat je oude koffieapparaat kapot is en je besluit een nieuwe aan te schaffen. In eerste instantie denk je aan een vergelijkbaar filterkoffieapparaat van €60,-, maar je kijkt ook even naar bonenmachines. Oké, ze zijn duurder, maar de koffie zal waarschijnlijk nét iets beter smaken. Vervolgens zie je dat er apparaten zijn die met één druk op de knop wel zestien verschillende koffiespecialiteiten voor je bereiden — en waarom zou je die niet nemen? Ja, hij kost misschien €800,-, maar je hebt er hard voor gewerkt. Gemak dient de mens en je verdient het toch?
Of je huidige auto heeft meer dan 2 ton op de teller staan en je vindt het tijd om hem in te ruilen voor een nieuwe. Het basismodel is eigenlijk prima maar met die grotere lichtmetalen wielen smoelt hij toch een stuk strakker. Elektrisch verwarmde stoelen zijn voor in de winter een must en een parkeerassist is misschien toch wel handig (voor de vrouw uiteraard). Ja, hij kost misschien dan €8.000,- meer maar je hebt er hard voor gewerkt. Gemak dient de mens en je verdient het toch?
Nee sukkel je bent in de luxe val getrapt.
Je hebt al die overbodige extra’s niet nodig. Je oude koffieapparaat had waarschijnlijk gemaakt kunnen worden en een nieuwe auto kopen is waarschijnlijk het aller domste wat je kan doen. Als je echt van je geld af wil kan je het ook gewoon allemaal opnemen en in je tuin verbranden.
Luxe is net als koffie, alcohol en marihuana een drug. In kleine hoeveelheden is het lekker en voegt het wat toe aan je leven. Koffie houd je wakker, alcohol maakt je losser en van wiet ga je vreemde mannen zoenen (volgens mij vrouw) maar als je er aan gewent raakt wordt je verslaafd en kan je niet meer zonder.
Soms is het leuk om bijvoorbeeld naar een duur restaurant te gaan maar glimlach daarna om de rekening en zie het als een dwaze uitspatting. Je kunt van luxe proeven zonder er een slaaf van te worden, simpelweg door te begrijpen dat het een drug is.
Dus ga gerust - jij zwakkeling - af en toe mee in luxe, zoals je dat ook met andere uitspattingen zou doen. Zie het als onderdeel van het verkennen van de volledige menselijke ervaring: veel luxeproducten zijn immers het resultaat van kunst, wetenschap en de inspanning van anderen. Benader het echter vanuit innerlijke kracht, in plaats van vanuit de zwakke afhankelijkheid die veel mensen ontwikkelen.
Luxe wordt het best gewaardeerd als een sterk en interessant contrast met - en niet als de basis van - je dagelijkse leven.
Reactie plaatsen
Reacties