Tegenwoordig leven we in ongekende welvaart, beschikken we over geavanceerde technologieën en hebben we de capaciteit om meer voedsel en goederen te produceren dan we nodig hebben en tegelijkertijd leeft bijna de helft van de wereldbevolking in armoede.
Hoe kan dit?
De oorzaak van deze scheefgroei is het kapitalisme. Hiermee bedoel ik niet markten, handel en ondernemerschap maar een economisch systeem dat neerkomt op een dictatuur waarin een kleine minderheid van kapitaalbezitters bepaalt wat wordt geproduceerd en met welk doel.
Voor kapitaal is het doel van productie niet het vervullen van menselijke behoeften, het realiseren van sociale vooruitgang of het behalen van ecologische doelstellingen maar het maximaliseren van winst. En om winsten te maximaliseren is er voortdurende groei noodzakelijk – steeds toenemende totale productie, ongeacht of die noodzakelijk of schadelijk is.
Het gevolg is dat nu er op grote schaal onzinnige producten zoals dure auto’s en onbetaalbare huizen worden geproduceerd omdat deze heel winstgevend zijn terwijl er een chronische onderproductie is van betaalbare huisvesting en openbaar vervoer, omdat die veel minder of helemaal niet winstgevend zijn.
Ook is de aanleg en het onderhoud van snelwegen vele malen lucratiever voor particuliere aannemers, autofabrikanten en oliebedrijven dan een modern netwerk van supersnelle, veilige openbare spoorwegen. Zo blijven kapitalisten overheden ertoe aanzetten fossiele brandstoffen en wegenbouw te subsidiëren, terwijl de wereld in brand staat.
Kijk naar de grote investeringsmaatschappijen welke hun klimaatverplichtingen enthousiast hebben laten vallen na de verkiezingswinst van Trump. Klimaatverplichtingen zijn in het belang van het algemeen welzijn maar beperkte wel de winstgevendheid. Het is duidelijk dat het kapitalisme zich totaal niet bekommert om de vooruitzichten van onze soort maar 100% gefocust is op winst.
De wereld is dus gevangen in de prioriteiten van het kapitalisme, die strijdig zijn met die van de mensheid. Menselijke vindingrijkheid heeft ons schitterende technologieën en capaciteiten gegeven maar het kapitaal zet deze niet in voor het collectieve welzijn, het dwingt ons zelfs ze te gebruiken voor onze ondergang.
Het systeem sluit ons bovendien op in eindeloze cycli van onderdrukking. Kapitaalaccumulatie in geavanceerde economieën is afhankelijk van massale aanvoer van goedkope arbeid en natuurlijke hulpbronnen uit het zuiden. Om deze orde te handhaven gebruikt kapitaal alle beschikbare middelen – schulden, sancties, staatsgrepen en sinds kort militaire invasies – om de economieën in het zuiden ondergeschikt te houden.
Hoe kunnen we ontsnappen uit dit destructieve economisch systeem?
We moeten het recht opeisen om te beslissen wat er wordt geproduceerd, hoe en met welk doel. Wij zijn immers degenen die goederen, diensten en technologieën produceren. Het is onze arbeid en het zijn de hulpbronnen van onze planeet die op het spel staan. Steun hiervoor dus beleidsmaatregelen die duurzaamheid belonen en schadelijke productie ontmoedigen.
We moeten ons ook realiseren dat wij degene zijn die alle onzinnige goederen, diensten en technologieën aanschaffen. Stop daarmee en denk een beetje na voordat je je geld uitgeef aan producten welke arme landen uitbuiten en onze planeet schade toebrengt.
Reactie plaatsen
Reacties